پلی الکترولیت های کره ای با کیفیت بالا و خلوص مناسب برای تصفیه آب و فاضلاب صنعتی و شهری تولید می شوند و به صورت پودری یا مایع آماده مصرف، در انواع آنیونی، کاتیونی و غیریونی در فروشگاه تصفیه آب آبین موجودند. هنگام خرید به این نکات توجه کنید:
برای دریافت قیمت به روز، مشاوره رایگان در انتخاب نوع مناسب (آنیونی/کاتیونی/غیریونی) متناسب با کیفیت آب یا فاضلاب شما، و ثبت سفارش، همین حالا اقدام کنید.
پلی الکترولیت ها، که به اختصار PAM (پلی آکریل آمید) نیز نامیده می شوند، پلیمرهایی در حالت جامد یا محلول هستند که برای لخته سازی و تصفیه آب و فاضلاب استفاده می شوند. این مواد به سه دسته اصلی آنیونی، کاتیونی و غیریونی (خنثی) تقسیم می شوند. در فرآیند تصفیه، پلی الکترولیت ها با خنثی کردن بار ذرات کلوئیدی و معلق در آب، باعث نزدیکی این ذرات به یکدیگر و تشکیل لخته های بزرگ تر می شوند که به راحتی ته نشین شده و از آب جدا می شوند. برای افزایش کارایی و سرعت این فرآیند، پلی الکترولیت ها معمولا به عنوان کمک منعقد کننده در کنار منعقدکننده های اصلی (مثل آلوم یا پلی آلومینیوم کلراید) به کار می روند.
-%DB%8C%D8%A7-%D9%81%D9%84%D9%88%DA%A9%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA.jpg)
مزایای پلی الکترولیت، فلوکولانت یا کمک منعقد کننده کره ای به شرح زیر است:
کمک منعقدکننده ها دامنه وسیعی از کاربردها را پوشش می دهند:
پلی الکترولیت، فلوکولانت یا کمک منعقد کننده ها دارای انواع زیر هستند:
نوع پلی الکترولیت | بار الکتریکی | ترکیب شیمیایی رایج | ویژگی ها و کاربردها |
|---|---|---|---|
آنیونی (Anionic) | منفی | کوپلیمر آکریل آمید و اسید آکریلیک (یا هیدرولیز جزئی آکریل آمید با سود کاستیک) | محلول کامل در آب، نامحلول در حلال های آلی؛ مناسب لخته سازی ذرات معدنی و کانی؛ کاربرد در زلال سازی آب، معدن، شستشوی زغال سنگ، کاغذسازی، نساجی و صنایع قند |
کاتیونی (Cationic) | مثبت | کوپلیمر آکریل آمید با مونومرهای کاتیونی مانند DMC یا DMDAAC | مناسب لخته سازی ذرات آلی و کلوئیدهای با بار منفی؛ کاربرد اصلی در آبگیری لجن فاضلاب شهری و صنعتی |
غیریونی / نانیونیک (Non-ionic) | خنثی | پلیمر آکریلآمید بدون بار جانبی | مناسب برای آب و فاضلاب با pH پایین (اسیدی) یا زمانی که بار کلوئیدها خنثی است؛ کمک به انعقاد و تهنشینی ذرات معلق |
نکته فنی: پلی الکترولیت کاتیونی واقعی (CPAM) از کوپلیمریزاسیون آکریل آمید با مونومرهای کاتیونی مثل DMC یا DMDAAC ساخته می شود. این ترکیب را نباید با پلی آمین های ساخته شده از اپی کلروهیدرین و آمین های ثانویه اشتباه گرفت؛ آن ها خانواده شیمیایی جداگانه ای از کوآگولانت های کاتیونی هستند و در دسته پلی الکترولیت PAM قرار نمی گیرند.
راهنمای انتخاب پلی الکترولیت مناسب به شرح جدول زیر است:
شرایط بار ذرات در آب/فاضلاب | نوع پلی الکترولیت پیشنهادی | دلیل |
|---|---|---|
بدون بار مشخص (یا pH پایین/اسیدی) | غیریونی (نانیونیک) | لخته سازی بدون وابستگی به بار الکتریکی |
ذرات با بار منفی (اغلب کلوئیدهای آلی و پسابهای شهری) | کاتیونی | جذب و خنثیسازی ذرات منفی از طریق جاذبه الکترواستاتیک |
ذرات با بار مثبت (اغلب ذرات معدنی و کانی) | آنیونی | ایجاد جاذبه الکترواستاتیک و پل سازی بین ذرات برای لخته سازی |
هنگام انتخاب و استفاده از پلی الکترولیت یا همان کمک منعقدکننده درنظر گرفتن موارد و نکان زیر توصیه می شود:
پلی الکترولیت ها (PAM) یا فلوکولانت ها موادی هستند که برای لخته سازی ذرات معلق و کلوئیدی در آب و فاضلاب استفاده می شوند و ساختار کلی و روش تولید آن ها بسته به نوع محصول (آنیونی، کاتیونی یا غیریونی) متفاوت است. نوع آنیونی معمولا از کوپلیمریزاسیون آکریل آمید و اسید آکریلیک در محلول آبی، یا از هیدرولیز جزئی آکریل آمید با سود کاستیک به دست می آید؛ در حالی که نوع کاتیونی از کوپلیمریزاسیون آکریل آمید با مونومرهای کاتیونی مانند DMC یا DMDAAC ساخته می شود. این فرآیند پلیمریزاسیون معمولا در دمایی حدود 40 تا 60 درجه سانتی گراد و با استفاده از حرارت یا تابش انجام می شود، هرچند شرایط دقیق بین تولیدکنندگان مختلف متفاوت است. حاصل این فرآیند، زنجیره های پلیمری خطی و محلول در آب با وزن مولکولی بالاست؛ نکته مهم اینکه هرچه مونومر باقیمانده در محصول نهایی کمتر باشد، هم ظرفیت لخته سازی و هم ایمنی محصول افزایش می یابد.
هر دو دسته خاصیت انعقاد و لخته سازی دارند، اما ماهیت آن ها متفاوت است. پلی الکترولیت های آلی (مثل PAM) پلیمرهایی با وزن مولکولی بالا هستند و برخلاف تصور رایج، معمولا باقیمانده نمکی یا فلزی قابل توجهی در آب باقی نمی گذارند و لجن کمتری تولید می کنند. در مقابل، کمک منعقدکننده های معدنی (مانند نمک های آهن و آلومینیوم) با تشکیل هیدروکسیدهای فلزی عمل می کنند و معمولا حجم لجن و باقیمانده فلزی بیشتری نسبت به پلی الکترولیت های آلی ایجاد می کنند.
آیا از پلی الکترولیت به تنهایی می توان استفاده کرد؟
پلی الکترولیت نوعی کمک منعقدکننده است، اما به دلیل قدرت لخته سازی بالا، در بسیاری از کاربردها (به خصوص آب های با کدورت و بار کلوئیدی مناسب) می توان از آن به تنهایی نیز استفاده کرد. با این حال در بسیاری از فرآیندهای صنعتی، استفاده همزمان با یک منعقدکننده اصلی (مثل آلوم یا پلی آلومینیوم کلراید) راندمان بهتری ایجاد می کند.
بله، بر اساس نوع بار یونی کلوئیدهای معلق در فاضلاب (که معمولا بار منفی دارند)، می توان از پلی الکترولیت کاتیونی برای تصفیه فاضلاب شهری یا پساب کارخانه های صنعتی استفاده کرد.
زمانی که کلوئیدهای معلق در آب از نظر بار الکتریکی خنثی باشند یا محیط اسیدی (pH پایین) باشد، پلی الکترولیت غیریونی گزینه مناسب تری برای لخته سازی است.
