نویسنده: راضیه کوه پیمانی

نقش آب در دوچرخه سواری چیست؟

نقش آب در دوچرخه سواری چیست؟


بدن انسان برای حفظ سلامتی خود باید همواره دارای حداقل مقدار آب موردنیاز باشد. اگرچه این مساله در هر شرایطی برای انسان مهم است، اما در فعالیت های ورزشی سنگین نظیر دوچرخه سواری اهمیت بالاتری پیدا می کند. به طوری که عمدتاً در مسابقات مرحله ای یا دوره های آموزشی دوچرخه سواری معمولاً میزان آب رسانی یا هیدراتاسیون بدن از طریق نمونه ادرار در دوچرخه سواران مورد آزمایش قرار می گیرد. زیرا کسی که در مسابقات چند روزه شرکت می کند، غالبا به مقدار آب مصرفی خود توجه ندارد و ممکن است به دلیل بروز کم آبی در عملکرد ورزشی خود با مشکل مواجه گردد.


همانطور که بیان شد، یکی از ملزومات مهم دوچرخه سواری نوشیدن مقدار زیادی آب است، زیرا در این فعالیت مصرف کالری در بدن، گرمای زیادی را ایجاد می کند و لازم است این گرما توسط نوشیدن آب کاهش یابد. از دست دادن این گرما معمولاً از طریق تعریق و بخار شدن آب از سطح پوست اتفاق می افتد. درنتیجه در هنگام دوچرخه سواری بدن به مصرف آب بیشتری نیازمند است. در این مقاله قصد داریم به اهمیت مصرف آب کافی در طی دوچرخه سواری به پردازیم.


آب موردنیاز در دوچرخه سواری

برای فردی که دوچرخ سواری می کند، همراه داشتن قمقمه و مصرف آب نیاز اساسی محسوب می شود. اهمیت کم آبی در این ورزش به این حد است که حتی از دست دادن 1 تا 2 درصد آب موجود در بدن می تواند فعالیت دوچرخه سواری با اختلال مواجه کند. میزان نیاز آب در دوچرخه سواری تا حد بالایی به عوامل محیطی از قبیل دمای هوا، میزان رطوبت هوا و ارتفاع موردنظر بستگی دارد. برای مثال در دوچرخه سواری در آب و هوای گرم و خشک یا در ارتفاعات بالا به یک لیتر آب نیازمند هستیم. اما به طور کلی می توان گفت که دوچرخه سوار در هر 5 ساعت فعالیت خود به صورت متوسط به 4 لیتر آب نیاز دارد.  


زمان نوشیدن آب در دوچرخه سواری

به دلیل اهمیت کمبود آب در بدن در هنگام دوچرخه سواری معمولاً توصیه می شود که پس از هر 15 دقیقه رکاب زدن مقداری آب بنوشید. دوچرخه سواری بهتر است، پیش از شروع فعالیت خود ابتدا یک لیتر آب بنوشد تا کمبود آبی که پس از خوابیدن در شب در بدن به وجود آمده را جبران کند. در طی دوچرخه سواری منتظر تشنه شدن نباشید، زیرا هنگامی که احساس عطش می کنید، بدنتان دچار کم آبی شده است و کمبود آب در بدن موجب اختلال درعملکرد دوچرخه سوار می شود. برای تامین آب موردنیاز خود و جلوگیری از بروز کم آبی در هنگام دوچرخه سواری بهتر است که به صورت ممتد ترکیبی از آب و آب میوه (به نسبت مساوی) بنوشید. اگر در مسیر دوچرخه سواری کوهستانی ناچار به استفاده از چشمه ساران هستید، دقت کافی داشته باشید که آب مورد استفاده سالم باشد. در صورت اطمینان می توانید از قرص های تصفیه آب بدین منظور استفاده کنید تا از بروز بیماری های ناشی از آلودگی آب جلوگیری کنید.
 

نشانه های فیزیولوژیکی کمبود آب در بدن

همانطور که گفته شد کمبود آب و مایعات در بدن برای سلامتی انسان بسیار مضر است و مشکلات جدی را برای بدن به دنبال خواهد داشت. این عارضه در فعالیت های شدید بدنی نظیر دوچرخه سواری اهمیت بسیار بیشتری دارد. کم آبی می تواند موجب نشانه های فیزیولوژیکی زیر در بدن انسان شود:


•    کاهش اتلاف گرمایی در بدن
•    کاهش حجم خون
•    افزایش دمای عمومی بدن
•    کاهش جریان خون در پوست
•    افزایش میزان گلیکوژن مصرفی در عضلات
•    کاهش فعالیت دستگاه گوارش

کم آبی و تجمع املاح در بدن 

املاح و مواد معدنی دارای ذرات و یون هایی می باشند که می توانند به آسانی در آب حل شوند. در بدن انسان نیز املاح ضروری عمدتاً به صورت محلول هستند. از جمله املاح موردنیاز بدن می توان به سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و فسفر اشاره کرد. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که این املاح در فعالیت های بدنی شدید مانند ورزش دوچرخه سواری از طریق تعریق دفع نمی شوند، بلکه توسط عضلات و بافت های بدن جذب می گردند. بنابراین در هنگام دوچرخه سواری نیازی به مصرف املاحی مانند سدیم وجود ندارد، اما بروز کم آبی و تعرق بیش از حد در بدن می تواند باعث تجمع این املاح در بدن انسان شود. درنتیجه در طی دوچرخه سوار طولانی مدت و تعریق زیاد تجمع املاح و نمک های در بدن بسیار بیشتر می شود و برای رفع آن به مصرف آب بیشتری نیازمند هستیم.

نظرات کاربران

نظرات خود را ارسال نمایید

لطفا اطلاعات زیر را تکمیل و سپس ارسال نمایید